ಕಾಗೆಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಓಡಿಸ್ತೀರಾ…ಎಚ್ಚರ : ಕಾಗೆಗಳ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಅಗಾಧ ; ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಸೇಡು ಸಾಧಿಸ್ತವೆ….!

ನಮಗೆ ಕಾಗೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಕಂಡರೂ, ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸುವುದು, ದೂರ ಓಡಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅದು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸೇಡು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಾಗೆಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಬರೋಬ್ಬರಿ 17 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿವೆ.

ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವನ್ಯಜೀವಿ ಜೀವವಿಜ್ಞಾನಿ ಡಾ. ಜಾನ್ ಮಾರ್ಜ್ಲಫ್ ಅವರು 2005ರಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದರು. 2005 ರಲ್ಲಿ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾದ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಅಧ್ಯಯನದ ವೇಳೆ ಡಾ. ಜಾನ್ ಮಾರ್ಜ್ಲಫ್ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡವು ಕಾಗೆಗಳು ಮುಖಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲವೇ ಮತ್ತು ಹೆದರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿತು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು, ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧಕರು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ಹಿಡಿಯುವಾಗ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಮಾಡುವಾಗ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರಬ್ಬರಿನ ಗುಹಾಮಾನವನ “ಮುಖವಾಡʼವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿ ಕಾಗೆಗೆ ಹೆದರಿಸಿ ‘ಅಪಾಯಕಾರಿ’ ಎಂಬಂತೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿದರು. ಇತರರು ತಟಸ್ಥ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದ್ದವು. ಗುಹಾಮಾನವನ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಗೆಗಳು ಕಿರುಚಿದವು, ಧಾವಿಸಿ ಬಂದವು ಮತ್ತು ಗುಹಾಮಾನವ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದವು, ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ನಾದ್ಯಂತ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು, ಗುಂಪುಗೂಡಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದವು. ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದವು. ತಟಸ್ಥ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದವರು ಕಾಗೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಕಾಗೆಗಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದವು ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನುಳಿದವು.

ಅಧ್ಯಯನವು ಸುಮಾರು ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಕಾಗೆಯ ದ್ವೇಷವು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸಲಿಲ್ಲ. ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ, ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದ ಸಂಶೋಧಕರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದ ಕಿರಿಯ ಕಾಗೆಗಳು ಸಹ ಗುಹಾಮಾನವರ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ಆ ಮುಖವಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇರದ ಕಿರಿಯ ಕಾಗೆಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಂದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದವು. ಅಂದರೆ, ಕಾಗೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸಿತು. ಅಂದರೆ ಅದು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅದನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಕೊರ್ವಸ್ ಕುಲದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಕಾಗೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹರಿಸುವ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸಂತತಿಗೆ ಮಾಹಿತಿಯ ವರ್ಗಾವಣೆಯು ಅವುಗಳನ್ನು ಇತರ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೈವಿಕ ಕಾರಣಗಳೇನು?
2012ರಲ್ಲಿ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಅನುಸರಣಾ ಕೆಲಸವು ಈ ನಡವಳಿಕೆಯ ನರವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿತು. ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಕಾಗೆಗಳ ಮೆದುಳಿನ ‘ಅಮಿಗ್ಡಾಲಾ’ ಭಾಗವು ಸಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಭಾಗವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕಾಗೆಗಳ ಈ ಸೇಡಿನ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕೇವಲ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಅವುಗಳ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಇತರ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಈ ಸ್ಮೃತಿ, ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲಿಕೆಯ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದೇ ರೀತಿ ನಡವಳಿಕೆ ಹೊಂದಿರುವ ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳು
ಕಾಗೆಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಮ್ಯಾಗ್ಪೀಸ್, ಮಾಕಿಂಗ್ ಬರ್ಡ್ಸ್, ಕಡಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಬ್ಬಾತುಗಳಂತಹ ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಹ ‘ಗುಂಪುಗೂಡುವುದು’, ಕಿರುಚುವುದು, ಡೈವಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆ ಒಡ್ಡುವವರಿಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವಂತಹ ಇದೇ ತರಹದ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತವೆ.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಾಗೆಗಳ ಬಲವಾದ ಕುಟುಂಬ ಬಂಧಗಳು, ವಿಸ್ತೃತ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ಅವಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಅವುಗಳ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಸತ್ತ ಸಹಚರರ ಸುತ್ತ ಅವುಗಳ ‘ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಂತಹ’ ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಸೇರುವುದು ಮತ್ತು ಹಾಡುವ ಸಂವಹನ ಜಾಲಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪಾಯದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ರವಾನಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದ ಇತರ ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಶತ್ರು ಕಂಡುಬಂದಾಗ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಾನವರಿಗೆ ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು…?
ಒಂದು ವೇಳೆ ಒಂದು ಕಾಗೆಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇಡೀ ಕಾಗೆಗಳ ಸಮುದಾಯವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನಾವು ಎಂದೂ ನೋಡಿರದ ಕಾಗೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಬಹುದು! ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಾಗೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಹುಪಾಲು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಣ್ಣುಗಳು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಗೆಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮುದಾಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ನೆನಪಿನಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿರಬಹುದು ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.